خودکوشی بهشت است

خداحافظ

بوسه هاي باران،
بر غربت آواز برگ هاي پياده رو مي نشيند.
سايه ام را به ديوار مي اويزم.
هواي رفتن به حوالي قديم را دارم.
دوباره مي ايم
به دهليز بي رنگ تنهايي ام.
صداي ثانيه هاي دزديده مي آيد
باران،
هنوز پنجره را هاشور مي زند.

باز يکي  با غصه هاش داره اواز ميخونه
وقتي غم تو دل باشه ديگه مردن اسونه
قامتش خم شده از کوله ي سياه غم
چي ميخواد تو روزگار
جز خدا کي ميدونه 
کيه اين مرده غريب
مثه من پريشونه
ميدونه همين شبو
توي دنيا مهمونه
باز يکي با بند غم خودشو دار ميزنه
پشت خونه ي دلش غم داره در ميزنه
ميدونه تو زندگيش ديگه خط اخره
رو سرش جغد اجل داره پر پر ميزنه

 (بلاخره بعد 4 ماه برگشتم به شهره خودمون خدا شکرت)

يه روز بهم گفت: مي خوام باهات دوست بشم.اخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام....

بهش لبخند زدم و گفتم: اره ميدونم. فکر خوبيه . منم خيلي تنهام....

يه روز ديگه بهم گفت: مي خوام تا ابد باهات بمونم. اخه ميدوني من اينجا

خيلي تنهام....

بهش لبخند زدم و گفتم: اره ميدونم. فکر خوبيه. منم خيلي تنهام....

يه روز ديگه بهم گفت: مي خوام برم يه جاي دور.جايي که هيچ مزاحمي

نباشه. وقتي همه چيز حل شد

تو هم بيا اونجا. اخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام....

بهش لبخند زدم و گفتم: اره ميدونم. فکر خوبيه. منم خيلي تنهام....

يه روز تو نامه برام نوشت: من اينجا يه دوست پيدا کردم. اخه ميدوني من

اينجا خيلي تنهام....

براش يه لبخند کشيدم و زيرش نوشتم: اره ميدونم.فکر خوبيه. منم خيلي

تنهام....

يه روز ديگه تو نامه برام نوشت: من قراره با اين دوستم تا ابد زندگي کنم.

اخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام....

براش يه لبخند کشيدم و زيرش نوشتم: اره ميدونم .فکر خوبيه . منم خيلي

تنهام....

حالا ديگه اون تنها نيست و از اين بابت خوشحالم و چيزي که بيشتر از اون

خوشحالم ميکنه اينه که هنوز

 نميدونه که من خيلي خيلي تنهام

نویسنده ی این وبلاگ راهی سربازی شده و از من خواسته تا پست آخرشو آپ کنم

پس همه براش آرزوی موفقیت می کنیم تا سلامت بر گرده و خودش پستشو آپ کنه

شب رفتن تو دیدم خیلیه غمای شاعر

                         روی شیشمون نوشتم  می مونم به پات مسافر

اتظارت را دراین شبهای یلدا می کشم                   در سکوت  چشم تو تصویر فردا می کشم

یک قناری در قفس یک آرزوی نا تمام                     لحظه های عاشقی را با تو زیبا می کشم

فصل در فصل نگاهت می نشانم عشق را             این زمستان دلم را با تو تنها می کشم

یک ستاره در حیاط خانه تنها مانده است             یک ترانه ذهن او را تا به رویا میکشم

تا بیایی خاطراتت را به دل می بخشم و               انتظارت را در این شبهای یلدا میکشم

 ((الهام))

IHOP FOR YOU SUCCESS AND HAPINESS IN YOUR LIF

                 پایان

در شگفتم چه زیبا به بیراهه ها میرود و تو نیز نیستی

 که با تو بودن عمریست آرزویی پلید گشته و من مانده ام چه کنم بی تو که

 حتی تو را نیز گم کرده و ای کاش نبودم و نبودی که من چه بودم و چه کردم

که دیگر چیزی مرا حتی به نبرد و زندگی نمیخواند و همه چیز آرام شده و آرامشی نیست

و تنها زمانی که از حقیقت فاصله میگرم شاید امیدی هست و میدانم که امیدی نیست.

  صدايت ميكند

با تب عشق آشنايت ميكند

باز امشب كوچه پر از ياس شد آسمان دل پر از احساس شد باز چشمانم

به راهت مانده است

بي تو مي دانم كه قلبم مرده است

 باز لبهايم غزل خوانت شده عاشق پيدا و پنهانت شده

باز بي تو تا ابد بارانيم در حصار عشق تو زندانيم

 بدون تو هیچم ، برای تو زنده ام ، بدون تو زندگی برام مرگه

مگه جز این بود که گفتم دوستت دارم و تمام زیبایی های دنیا را در دو چشم تو نظاره

می کنم ولی تو می خوایی با رفتنت با سفر و دوری منو فراموش کنی به همین خاطره که

درون سينه ام آهی سردو رخی پژمرده دارم . نمی دونم عاشقم ، مستم ، چی هستم ؟

فقط اینو می دونم که دلی پر درد دارم . و دوری تو را نمی تونم تحمل کنم آخه تو تمومه

زندگی منی تو عمرمی تو جونمی تو خود منی

می خوام واسه از دست دادنت اشک بریزم ولی دیگه اشکی ندارم آخه تمومه اشکامو

واسه بدست آوردنت ریختم

می گی برمي گردم و من نمی گويم تو دروغ می گی ولی من به روزگار اعتماد ندارم .

برو ، برو خدا پشتو پناهت ولی بدون که یکی همیشه چشم به راهته ، عاشقته ، دوستت

داره و اون لحظه ای که فراموشش کنی بدون که دیگه نمی تونه زندگی را ادامه بده !

مي خواهم به اوج برسم

قلبم را در بازار عشق به وديعه بگذارم ، مي خواهم تنها ترين ستاره را از ان خود كنم !

مي داني چرا چون خود تنهايم

مي دانم چه عذابي است اين درد !

مي دانم نو مونس شبهاي بي ستاره ام خواهي بود .

تو تك ستاره اسمانم خواهي شد

و همه وجودم ديدگاني خواهند شد كه تو را مي نگرد …

گاهي يک خداحافظي , آنقدر تلخ است
که شيريني صدها سلام هم
تلخي آن را از خاطرت نخواهد زدود!

تو را به دادگاه خواهند کشيد.شايد به حبس ابد محکوم شوي جزييات جنايتت معلوم نيست اما اثر انگشتت را روي قلبي شکسته يافته اند

در اين دنيا سراب محکوم است به پوچي... پرستو محکوم به کوچ کردن... شمع محکوم به اشک ريختن... خارها محکوم به تنهايي... روز محکوم به غروب کردن... شب محکوم به رسيدن... قلب با همه ي پاکي وصداقتش محکوم به دوست داشتن وچه محکوميتي شيرين تر و دلپذير تر ازاين است؟ اما اي کاش همه ي اين محکوميتها زيبا را مي پذيرفتند. اي کاش...

صدای آرزوتو میشنوم

میل تو میبینم

سردوساکتی

دیگه دلت با من نیست

تو تصورت تصویر من نیست

میدونم

حس میکنم

راست میگن آدما زود از هم سیر میشن.

"چه زود منو میرونی از خودت"

برو خدا به همرات

برو خدا نگهدار.

اشکامو بدرقه ی راهت میکنم تا شاید یه روز برگردی.

تنها سپری که من را در خود حصارکرده

زبانم یارای تعریف تو را ندارد

نمی دانم ورق بزنم کلماتم را ؟

سرمای دستانم مجال لمس تو را ندارد

مرا در آغوش بگیر

با من از من سخن بگوی

زبانم را بگشا

و لبانم را از عشق بفشار

تا تعریف کنم

نگاه معصومانه ی مرغ عشق را

در قفس  ..........

ولي افسوس و صد افسوس كه رنج عشق نزديك است

صداي مهر مي آيد صدايش گرم و پر مهر است

ولي اين شور بي پايان به نا گه دور مي آيد

صداي قلب تو در من صداي عشق من در تو